Sommige kookboeken zou ik een gouden lijstje willen geven. Omdat ze zo fijn zijn. En wat maakt een kookboek nou fijn? Voor mij is een van de criteria dat het lezen van een recept me aanzetten tot ' onmiddellijk gaan maken'. Alsof een goede buurvrouw - gezellig zittend aan de keukentafel-, je haar laatste ontdekking op kookgebied influistert.
Amandelen koop je vaak in zakjes van 300 gram. Voor de sinaasappeltaart heb je 250 gram nodig. Blijft over 50 gram amandelen.Ik heb 1 keukenlade, die alle aangebroken pakjes en zakjes herbergt.Het is een jungle is van zakjes die op zijn best netjes dichtgeklipt zijn en wachten op een lot.In het slechtste geval vergat ik een zakje te sluiten en dan kan het gebeuren dat een haastige greep naar noem maar rozijnen, resulteert in heel veel rozijnen die hun weg vonden naar de bodem van de la via veel bewaarde schatten. Zoiets noopt dan weer tot uitruimen en sorteren van de inhoud der la en dat is dat wel weer het goede eraan.
Veel beter natuurlijk dan 50 gram amandelen bewaren is ze meteen gebruiken, bijvoorbeeld voor dit geweldige tapashapje; pasta van amandelen met munt en ansjovis. Uit:"De eerlijke Franse keuken' van Jenny Baker.Het ligt nu bijna uit de band, dat zegt genoeg. De pasta is eigenlijk een soort pesto. Rooster de amandelen, maal ze fijn in de foodprocessor en voeg 3 takjes munt,1/2 theelepel venkelzaadjes,25 gram (of iets minder) ansjovisfilets en een scheut olijfolie toe, alles op het draaiende mes. Werk een beetje op gevoel, het mengsel is iets dikker dan pesto. proef en voeg eventueel nog zout toe. of een klein beetje geplette knoflook. of neem half munt, half thijm.
Het is een smaak waar je wel even aan moet wennen door de complexe smaken. Geweldig als voorafje bij een glas krachtige rode Languedocwijn.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten